ΣΕΒ: Αναγκαίο ένα άλλο μείγμα οικονομικής πολιτικής με τη βιομηχανία στο επίκεντρο, για την ανάπτυξη της οικονομίας

Οι εκλογές της 7ης Ιουλίου 2019 σηματοδοτούν μια αναμενόμενη στροφή προς ένα διαφορετικό μείγμα οικονομικής πολιτικής, εστιασμένο στις ιδιωτικές επενδύσεις και την αύξηση της παραγωγικότητας, ώστε να τονωθεί η ανάπτυξη, οι μισθοί και η απασχόληση σε μονιμότερη βάση. Μια τέτοια στροφή θα βασισθεί αναγκαστικά σε ένα φιλικότερο προς την επιχειρηματικότητα και την εργασία φορολογικό περιβάλλον, καθώς και τη διεύρυνση και εμβάθυνση των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων για μια ανταγωνιστικότερη οικονομία, και ιδίως στις αγορές εκείνες όπου έχει σημειωθεί η μικρότερη πρόοδος ή υπάρξει οπισθοδρόμηση.

Η νέα κυβέρνηση διαθέτει ένα συνεκτικό και στοχευμένο πρόγραμμα φορολογικών ελαφρύνσεων και διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων (όπως ανακοινώθηκε ήδη στο πρώτο υπουργικό συμβούλιο) αλλά και την αναγκαία προς τούτο τεχνοκρατική υποδομή (όπως τεκμαίρεται από τη συμμετοχή στο κυβερνητικό σχήμα στελεχών προερχόμενων από τον ιδιωτικό τομέα). Απαιτείται, όμως, μια συγχρονισμένη και ισορροπημένη προσέγγιση μεταξύ μείωσης της φορολογίας και ανάληψης διαθρωτικών μεταρρυθμίσεων. Όπως το αναπτυξιακό αποτύπωμα των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων ήταν στο παρελθόν πενιχρό λόγω της υπερφορολόγησης, έτσι, και στο μέλλον, η μείωση της φορολογίας για να έχει ισχυρό αναπτυξιακό αποτύπωμα θα πρέπει να συνοδεύεται από διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις. Σε κάθε περίπτωση, αυτό που σίγουρα πρέπει να διασφαλίζεται είναι μια μείωση της φορολογίας να οδηγεί σε αύξηση της επενδυτικής δραστηριότητας. Είναι, λοιπόν, εκ των ων ουκ άνευ η άμεση και μαζική ενεργοποίηση του παραγωγικού μηχανισμού της χώρας για την επίτευξη υψηλών ρυθμών ανάπτυξης.

Οι ευκαιρίες για ισχυρότερη οικονομική ανάπτυξη, όπως διαμορφώνονται μετά την έξοδο της χώρας από τα προγράμματα προσαρμογής τον Αύγουστο του 2018, πρέπει να αξιοποιηθούν χωρίς καθυστερήσεις. Η σταδιακή ανάκτηση της εμπιστοσύνης των επενδυτών και η αποκλιμάκωση των αποδόσεων των ελληνικών ομολόγων λαμβάνουν χώρα σε ένα διεθνές περιβάλλον που χειροτερεύει. Στο πλαίσιο αυτό, το ελληνικό δημόσιο δανείσθηκε στις 16 Ιουλίου 2019 €2,5 δισ. μέσω 7ετούς ομολόγου με χαμηλό σχετικά επιτόκιο 1,9%, έναντι επιτοκίου 3,9% στην έκδοση 10ετούς ομολόγου στις 5 Μαρτίου 2019. Οι προσφορές ξεπέρασαν τα €13 δισ., υπερκαλύπτοντας την έκδοση κατά πέντε φορές, ενώ το επιτόκιο (1,9%) είναι το χαμηλότερο που έχει πετύχει το ελληνικό Δημόσιο. Η βελτιωμένη στάση των αγορών απέναντι στη νέα ελληνική κυβέρνηση αντανακλά την αυξανόμενη εμπιστοσύνη των επενδυτών στις προοπτικές της ελληνικής οικονομίας, όπως διαμορφώνονται με την αναμενόμενη εφαρμογή ενός φιλοαναπτυξιακού προγράμματος σε καθεστώς δημοσιονομικής και νομισματικής σταθερότητας.

Στις θερινές προβλέψεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής τονίζεται ότι οι αυξανόμενες εμπορικές εντάσεις και η πολιτική αβεβαιότητα εξακολουθούν να επηρεάζουν αρνητικά την εμπιστοσύνη στον μεταποιητικό τομέα, τον πλέον εκτεθειμένο στο διεθνές εμπόριο, και προβλέπεται να αποδυναμώσουν τις προοπτικές ανάπτυξης για το υπόλοιπο του έτους. Οι αλλαγές που αναμένονται με την 4η βιομηχανική επανάσταση (Industry 4.0) αλλά και η ανάγκη βιομηχανικής αναζωογόνησης στην ελληνική περιφέρεια θα πρέπει να αποτελέσουν βασικές προτεραιότητες για τη νέα κυβέρνηση. Η αντιμετώπιση των προκλήσεων αυτών προϋποθέτει τη χάραξη μιας συνεκτικής βιομηχανικής πολιτικής (σε εθνικό και περιφερειακό επίπεδο), έχοντας στο επίκεντρο τους παρακάτω βασικούς άξονες:

1) Διευκόλυνση της πρόσβασης σε χρηματοδότηση (κόκκινα δάνεια, δεύτερη επιχειρηματική ευκαιρία, συγχρηματοδοτούμενα προγράμματα, τραπεζική και εναλλακτική χρηματοδότηση).

2) Δραστική μείωση της επενδυτικής γραφειοκρατίας και των φορολογικών αντικινήτρων (άρση εμποδίων σε αδειοδοτήσεις, δικαιοσύνη, φορολογία) και επενδυτικά κίνητρα.

3) Βελτίωση της εξαγωγικής δυναμικής (διασυνοριακές διαδικασίες, προώθηση διεθνούς ανταγωνιστικότητας, διακυβέρνηση πολιτικών εξωστρέφειας).

4) Αναβάθμιση υποδομών σε περιοχές βιομηχανικής συγκέντρωσης ειδικά της περιφέρειας (δίκτυα ενέργειας, μεταφορές, επιχειρηματικά πάρκα).

5) Ενσωμάτωση τεχνολογίας και καινοτομίας στην παραγωγή (ψηφιακές υποδομές, δεξιότητες, επενδύσεις στη ψηφιακή οικονομία, αξιοποίηση διανοητικής ιδιοκτησίας).

6) Ανάπτυξη ανθρώπινου δυναμικού (δεξιότητες και γνώσεις για τις ανάγκες της βιομηχανίας, σύγχρονα συστήματα διοίκησης επιχειρησιακής απόδοσης).

7) Κυκλική οικονομία και βιομηχανική συμβίωση.