Στα 522 εκατ. ευρώ υπολογίζονται οι απώλειες για τα ελληνικά ξενοδοχεία

Παράταση καταβολής φόρων μέχρι τέλη Αυγούστου 2020: Όπως αναφέρει η στήλη «Φοροδοξίες» της Grant Thornton, παρατείνονται μέχρι την 31.08.2020, χωρίς τόκους και προσαυξήσεις, οι προθεσμίες καταβολής των βεβαιωμένων στις Δ.Ο.Υ. οφειλών, δόσεις ρύθμισης αλλά και οφειλές Φ.Π.Α. που λήγουν ή έληξαν από 11/03/2020 έως και την 30/4/2020. Η παράταση αφορά επιχειρήσεις με κύριο ενεργό κωδικό δραστηριότητας (ΚΑΔ) κατά την 20.03.2020, που περιλαμβάνεται στην επικαιροποιημένη λίστα των πληττόμενων ΚΑΔ του Υπ.Οικ. ή των οποίων τα ακαθάριστα έσοδα ενεργού κατά την 20/3/2020 ΚΑΔ δευτερεύουσας δραστηριότητας από τους αναγραφόμενους στο λίστα, είναι μεγαλύτερα από τα ακαθάριστα έσοδα που αντιστοιχούν στον κύριο ΚΑΔ στις 20/3/2020. Για την εφαρμογή της παράτασης, οι επιχειρήσεις θα πρέπει να διατηρούν τον ίδιο αριθμό θέσεων εργασίας μετά την ολοκλήρωση του μέτρου.

Φορολογικά μέτρα για την αντιμετώπιση του οικονομικού σοκ λαμβάνουν τα κράτη, το ένα μετά το άλλο: Στην Ιταλία δίνονται μειώσεις φόρου για επιχειρήσεις που είδαν μειώσεις στους τζίρους τους άνω του 25%. Η Κίνα εξαιρεί από το ΦΠΑ μία σειρά από υπηρεσίες όπως ιατρικές υπηρεσίες, υπηρεσίες εστίασης, ξενοδοχειακές υπηρεσίες στις οποίες κανονικά επιβάλλεται ΦΠΑ με συντελεστή 6%. Επίσης στην Κίνα ο χρόνος έκπτωσης των ζημιών για επιχειρήσεις του ξενοδοχειακού τομέα επεκτείνεται από 5 στα 8 χρόνια. Στην Γερμανία συζητείται η εφαρμογή ενός προσθέτου φόρου αλληλεγγύης 5,5% στα υψηλά εισοδήματα. Στις Η.Π.Α. προωθείται η μείωση του φόρου μισθωτών υπηρεσιών που βαρύνει εργοδότη και εργαζόμενο. Στην Ταϊλάνδη μειώνονται παρακρατούμενοι εταιρικοί φόροι από 3% σε 1,5% μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2020. Στις περισσότερες χώρες έχει ήδη δοθεί παράταση υποβολής δηλώσεων και καταβολής φόρων.

Επιπρόσθετα μέτρα που πρέπει να εξετασθούν λόγω COVID-19: Ενδιαφέρον μέτρο αποτελεί ότι στο Hong Kong ανακοινώθηκε στο πλαίσιο του προϋπολογισμού του 2020 εφάπαξ μείωση φόρου στους μισθωτούς ύψους περίπου 2400 Ευρώ και εφάπαξ επίδομα σε μόνιμους κατοίκους της χώρας, ύψους περίπου 1200 Ευρώ. Στην Ελλάδα εκτιμούμε ότι με τα νέα δεδομένα στην κατανάλωση (καθίζηση δαπανών για αγαθά και υπηρεσίες που δεν αφορούν βασικές ανάγκες) είναι εξωπραγματικό να ζητείται από τα φυσικά πρόσωπα να καταναλώνουν το 30% του (προ φόρων) εισοδήματός τους, και μάλιστα μόνο ηλεκτρονικώς, προκειμένου να μην τους επιβάλλεται επιπλέον φορολογική επιβάρυνση 22% στη διαφορά. Στο πλαίσιο των μέτρων πρέπει να δοθεί επίσης παράταση και σε σημαντικές προθεσμίες της φορολογικής διοίκηση (π.χ. για αίτηση προσώπων που απαλλάσσονται από αλληλέγγυα ευθύνη για χρέη νομικού προσώπου και αίτηση για υπαγωγή στον νέο νόμο περί εναλλακτικής φορολόγησης των μη κατοίκων προσώπων υψηλού πλούτου).

Μη εφαρμογή ευρωπαϊκών απαγορεύσεων για κρατικές ενισχύσεις λόγω COVID-19: Η νομοθεσία της ΕΕ για τις κρατικές ενισχύσεις επιτρέπει στα κράτη μέλη να αποζημιώνουν τις εταιρείες για τις ζημίες που οφείλονται άμεσα σε έκτακτα γεγονότα. Συνεπώς τα μέτρα που θα ληφθούν στον αεροπορικό, τον τουριστικό και σε άλλους πληττόμενους κλάδους θα είναι εναρμονισμένα με το ευρωπαϊκό δίκαιο.

Επιπτώσεις στον ξενοδοχειακό κλάδο και μέτρα αντιμετώπισης: Οι οικονομικές απώλειες λόγω της εξάπλωσης του COVID-19 για τα ελληνικά ξενοδοχεία υπολογίζονται περίπου στα 522 εκατ. ευρώ σύμφωνα με το Δελτίο Τύπου του Ξενοδοχειακού Επιμελητηρίου της Ελλάδας. Οι ακυρώσεις δωματίων και η πτώση μελλοντικών κρατήσεων οδηγεί παράλληλα και στην μείωση των θέσεων εργασίας σε έναν κλάδο δυναμικό για την οικονομία της χώρας. Παράλληλα με τα μέτρα για την οικονομική ενίσχυση του ξενοδοχειακού κλάδου, προτείνεται και η θέσπιση ειδικών φορολογικών ελαφρύνσεων, όπως η μείωση του συντελεστή Φ.Π.Α., για ξενοδοχεία και εστίαση.

Η επίδραση της ταξιδιωτικής καραντίνας σε θέματα φορολογικής κατοικίας: Η αδυναμία μετακίνησης στελεχών ενδέχεται να επηρεάσει τον τόπο άσκησης της πραγματικής διοίκησης της εταιρείας, εφόσον τα διοικητικά στελέχη αδυνατούν να επιστρέψουν στη βάση τους λόγω της απαγόρευσης μετακίνησης. Στην περίπτωση αυτή, αν κριθεί ότι η διοίκηση της εταιρείας πραγματοποιείται τελικά στη χώρα καραντίνας, η τελευταία δύναται να θεωρήσει το νομικό πρόσωπο ως φορολογικό κάτοικο αυτής και να προχωρήσει στην επιβολή φορολογικών υποχρεώσεων. Κατά τον ίδιο τρόπο, δύναται να επηρεαστεί και η φορολογική κατοικία των φυσικών προσώπων που συμπληρώνουν τις προβλεπόμενες από τον νόμο 183 ημέρες παρουσίας στην χώρα καραντίνας. Το ζήτημα αυτό έχει ήδη ρυθμίσει το Ηνωμένο Βασίλειο, προβλέποντας ότι λόγω των εξαιρετικών περιστάσεων, οι ημέρες υποχρεωτικής παραμονής των φυσικών προσώπων στη χώρα δεν θα λαμβάνονται υπόψη για τον καθορισμό της φορολογικής τους κατοικίας. Πρόκειται για προβληματισμούς που γίνονται αισθητοί σε διεθνές επίπεδο και αναμένεται να γίνουν εντονότεροι λόγω της αμφίβολης διάρκειας των επιπτώσεων του COVID-19.

Κινητικότητα εργαζομένων και κίνδυνος μόνιμης εγκατάστασης για την επιχείρηση: Στην περίπτωση που εργαζόμενοι επιλέγουν στο πλαίσιο της εξ αποστάσεως απασχόλησης, να μετακινηθούν, σε άλλη χώρα που έχει επηρεαστεί λιγότερο από τον COVID-19, ελλοχεύει ο κίνδυνος για την επιχείρηση να αποκτήσει μόνιμη εγκατάσταση στη δεύτερη αυτή χώρα και να της επιβληθούν πρόσθετες φορολογικές υποχρεώσεις. Το φαινόμενο αυτό παρατηρήθηκε στην Κίνα καθώς και σε άλλες Ασιατικές χώρες, όπου εργαζόμενοι έσπευσαν σε άλλες, πιο ασφαλείς για την υγεία τους, χώρες.