Connect with us

ΑΡΘΡΑ-ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Τέλος εποχής: Η κληρονομιά που αφήνει η δεκαετία που τελειώνει, αποτυχίες και υποσχέσεις

Avatar

Published

on

Υποδομές, δρόμοι

Η δεκαετία του 2010 ήταν σίγουρα μία από αυτές που οι ιστορικοί του μέλλοντος θα αναφερθούν. Η οικονομική και κοινωνική κρίση που σάρωσε την Ελλάδα, την άλλαξε ριζικά. Στον κλάδο των κατασκευών και των μεταφορών ήρθαν επίσης εντυπωσιακές αλλαγές τόσο στον επιχειρηματικό όσο και στον χάρτη των διαθέσιμων υποδομών. Πολλές φορές λέμε ότι ήταν μία χαμένη δεκαετία. Η πραγματικότητα είναι πως μπορεί η κρίση να διέλυσε πολλές δομές της χώρας και να δοκίμασε πολλές φορές τις αντοχές της, όμως είναι η δεκαετία που η χώρα έκανε μεγάλες προσθέσεις στις υποδομές.

Σήμερα, τελευταία μέρα της δεκαετίας θα επιχειρήσουμε να κάνουμε μία βουτιά στο τι συνέβη, τι έγινε. Πόσο κερδισμένοι και πόσο χαμένοι βγήκαμε ως έθνος; Η χώρα σε τι επίπεδο βρίσκεται σήμερα σε σχέση με 10 χρόνια πριν;

Για να το κάνουμε αυτό θα πρέπει να γυρίσουμε τον χρόνο 10 χρόνια πριν. Στα τέλη του 2009, η Ελλάδα χωρίς και η ίδια να το αντιλαμβάνεται, εισέρχεται σε μία κρίση άνευ προηγουμένου. Ωστόσο προς το παρόν ζει ακόμα τις τελευταίες “χρυσές” μέρες, με το δανεικό και τελικά πανάκριβο χρήμα να ρέει άφθονο.

ΟΙ ΥΠΟΔΟΜΕΣ ΤΟΥ 2009

Εδώ σε αυτή τη στάση θα δούμε πως η χώρα έχει ξεκινήσει τη δημιουργία του δικτύου αυτοκινητόδρομου. Στα δημοσιεύματα της εποχής, η αρχή ολοκλήρωσης τους ξεκινά το 2011 και τα τελευταία τμήματα θα παραδοθούν το 2013. Προς το παρόν χαίρεται την ολοκλήρωση του μεγάλου άξονα της Εγνατίας Οδού. Με 670 χιλιόμετρα παραμένει μέχρι σήμερα ο μεγαλύτερος αυτοκινητόδρομος της χώρας μας.

Στο λιμάνι του Πειραιά, μόλις έχει συντελεστεί η πρώτη φάση της ιδιωτικοποίησης, εν μέσω μεγάλων αντιδράσεων. Η κινεζική COSCO, αναλαμβάνει τις τύχες των προβλητών 2 και 3. H αντίστοιχη ιδιωτικοποίηση στη Θεσσαλονίκη έχει στεφθεί με αποτυχία. Η διακίνηση εμπορευματοκιβωτίων και στα δύο λιμάνια αγγίζει τα 1,2εκατ.τεμάχια.

Όλα τα υπόλοιπα λιμάνια παραμένουν κρατικά.

Τα αεροδρόμια της χώρας παραμένουν κρατικά, εκτός από εκείνο της Αθήνας που έχει ανοίξει τις πύλες του το 2001. Ο τότε υπουργός ΠΕΧΩΔΕ, Γιώργος Σουφλιάς, έχει εξαγγείλει τη δημοπράτηση ως έργο-παραχώρησης του αεροδρομίου Ηρακλείου, στην περιοχή του Καστελίου.

Στα μεγάλα σιδηροδρομικά έργα, γίνεται λόγος για ολοκλήρωση του σιδηροδρομικού ΠΑΘΕΠ μέχρι το 2015 με διπλή ηλεκτροκινούμενη γραμμή από την Πάτρα μέχρι την Αθήνα και από εκεί μέχρι τη Θεσσαλονίκη και την Ειδομένη. Τα έργα ωστόσο που έχουν ξεκινήσει είναι μέχρι το Αίγιο ενώ στην κεντρική σιδηροδρομική αρτηρία υπάρχουν σοβαρά προβλήματα στη διάνοιξη των σηράγγων σε Καλλίδρομο και Όθρυς. Ηλεκτροκίνηση λειτουργεί μόνο στο τμήμα Παλαιοφάρσαλος-Λάρισα-Θεσσαλονίκη.

Στον Προαστιακό της Αθήνας, σε εξέλιξη είναι έργα για τη δημιουργία τετραπλού διαδρόμου από τους Αγίους Ανάργυρους μέχρι την Αττική Οδό. Η προσθήκη σταθμών συνεχίζεται, αν και το δίκτυο είναι μικρό. Τα δρομολόγια είναι αραιά και η μόνη γραμμή που δείχνει να έχει προοπτική είναι αυτή προς Κιάτο.

Στις αστικές συγκοινωνίες το νεαρό Μετρό της Αθήνας, το καμάρι της πόλης, είναι αποτελεσματικό, με συχνά δρομολόγια και επεκτάσεις που είναι σε εξέλιξη. Τρέχουν οι επεκτάσεις της Γραμμής 2 προς Ελληνικό και Ανθούπολη και της Γραμμής 3 προς Αγία Μαρίνα. Την ίδια εποχή τρέχουν οι εργολαβίες για την προσθήκη των σταθμών της Γραμμής 3 Χολαργός, Νομισματοκοπείο, Αγία Παρασκευή.

Ο στόλος λεωφορείων και τρόλεϊ της Αθήνας είναι σχετικά μικρός με πιο πρόσφατη προμήθεια τους το 2005. Τηλεματική δεν υπάρχει και το χάρτινο εισιτήριο (μαζί με όλες τις αμφιβολίες για την αποδοτικότητα του) κυριαρχεί.

Στη Θεσσαλονίκη τα έργα Μετρό έχουν κλείσει 3,5 χρόνια. Ο ορίζοντας ολοκλήρωσης της βασικής γραμμής είναι για τον Οκτώβριο του 2012, όμως τα πρώτα σύννεφα για την έγκαιρη ολοκλήρωση έχουν ήδη φανεί στον ορίζοντα. Ξεκινά η δημοπράτηση για την πρώτη επέκταση του μέσου στην Καλαμαριά. Οι αρχαιολογικές ανασκαφές είναι στο επίκεντρο και οι δύο Μετροπόντικες έχουν μόλις ξεκινήσει τη διάνοιξη των 9,6χλμ. διπλής υπόγειας γραμμής.

Ο ΟΑΣΘ παραμένει ο βασιλιάς των συγκοινωνιών της πόλης με τις παχυλές επιδοτήσεις να ρέουν άφθονες.

Στο τέλος της προηγούμενης δεκαετίας, η Ελλάδα με ορμή από την εποχή των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004, τρέχει να δημιουργήσει υποδομές, ακόμα όμως δεν τις έχει. Το σημαντικότερο στοιχείο που μπορεί κάποιος να διαπιστώσει είναι πως όλα αυτά τα έργα που είναι τότε σε εξέλιξη δεν φαίνεται να είναι βάσει ενός δομημένου εθνικού στρατηγικού σχεδίου, αλλά διασκορπισμένες ανάγκες φορέων και υπουργείων, πολιτικής και επιδιώξεων.

ΟΙ ΜΕΓΑΛΕΣ ΝΕΕΣ ΥΠΟΔΟΜΕΣ ΤΗΣ ΔΕΚΑΕΤΙΑΣ

Γυρίζοντας στο σήμερα, στις στάχτες (ίσως λίγο υπερβολικός ο όρος αλλά ειδικά στον κατασκευαστικό κλάδο η συντριβή μεγάλου μέρους των επιχειρήσεων ήταν άνευ προηγουμένου για χώρα της Ευρώπης σε καιρό ειρήνης) της κρίσης η χώρα δείχνει όχι μόνο αναγεννημένη αλλά και με μία κληρονομιά που της άφησε η προηγούμενη δεκαετία σε έργα.

Στην πραγματικότητα ο όρος χαμένη δεκαετία, δεν αναφέρεται στο γεγονός ότι δεν έγιναν τομές στις υποδομές, είναι ότι περιοριστήκαμε ως χώρα σε μία δύσκολη προσπάθεια να ολοκληρώσουμε υποδομές που σχεδιάστηκαν και ξεκίνησαν την προηγούμενη δεκαετία, αδυνατώντας να τρέξουμε νέες υποδομές μέσα στην δεκαετία που τελειώνει. Κάπως έτσι δικαιολογείται ο όρος της “χαμένης δεκαετίας”.

Η κληρονομιά που αφήνει η δεκαετία του 2010 στη νέα, απαλλαγμένη από πολλά βαρίδια δεκαετία του 2020 είναι μεγάλη και χρίζει προσεκτικής και με σχέδιο αντιμετώπισης και εκμετάλλευσης από την πολιτεία και τους φορείς.

Η Ελλάδα διαθέτει ένα μεγάλο δίκτυο αυτοκινητοδρόμων άνω των 2.200χλμ (από περίπου 1.000 πριν 10 χρόνια) και σε εξέλιξη έργα για άλλα 150χλμ. Στην ουρά για υλοποίηση παραμένουν νέα έργα για επιπλέον 310χλμ (ΒΟΑΚ, βόρειο τμήμα Ε65, επεκτάσεις Αττικής Οδού).

Τα αεροδρόμια της χώρας είναι σε μεγάλο βαθμό ιδιωτικά. 14 περιφερειακά αεροδρόμια (μεταξύ των οποίων εκείνα της Θεσσαλονίκης, Ρόδου, Χανίων, Μυκόνου, Κέρκυρας), πέρασαν από το 2017 στη Fraport Greece η οποία επενδύσει 415εκατ.ευρώ για την πλήρη ανακαίνιση και αναβάθμιση τους. Φέτος ξεπέρασαν τους 30εκατ.επιβάτες με το αεροδρόμιο της Θεσσαλονίκης να κάνει νέο απόλυτο ρεκόρ.

Ολοκληρώθηκε μετά από δεκαετίες έργων η βασική διπλή σιδηροδρομική γραμμή με ηλεκτροκίνηση μεταξύ Αθήνας-Θεσσαλονίκης εγκαινιάζοντας μία νέα εποχή για τον σιδηρόροδρομο. Ήδη τα πρώτα δείγματα ανάπτυξης των σιδηροδρομικών μεταφορών είναι ελπιδοφόρα. Ιδιωτικές εταιρείες εισήλθαν με κυριότερες της Rail Cargo Goldair και Pearl. Λίγο πριν την έναρξη λειτουργίας μετά από 10 χρόνια είναι και η διπλή γραμμή Κιάτο-Αίγιο.

Το αεροδρόμιο της Αθήνας έχει διπλασιάσει την επιβατική του κίνηση φτάνοντας φέτος το εκπληκτικό νούμερο των 25,5εκατ.επιβατών, με εντυπωσιακή δυναμική και στην αρχή μεγάλων επενδύσεων για την επέκταση του. Η σύμβαση παραχώρησης επεκτάθηκε για 20 χρόνια (μεχρι το 2046) και τρέχει παράλληλα διαγωνισμός για την πώληση επιπλέον ποσοστού 30%.

Το λιμάνι του Πειραιά πλήρως ιδιωτικοποιημένο κάνει άλματα. Ξεπερνώντας φέτος τα 5,5εκατ. εμπορευματοκιβώτια είναι η ατμομηχανή των μεταφορών της χώρας αναδεικνύοντας το γεωστρατηγικό ρόλο της Ελλάδας μέσα στην Ευρώπη. Σε διαγωνισμό είναι ένας μεγάλος προβλήτας κρουαζιέρας και επενδύσεις άνω των 600εκατ.ευρώ. Οι προοπτικές του δε φαίνονται εξαιρετικά μεγάλες.

Στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης, ιδιωτικοποιημένο επίσης εδώ και 1,5 έτος, δείχνει να ξεκινά μία νέα εποχή. Φέτος αναμένεται ρεκόρ στη διακίνηση εμπορευματοκιβωτίων, η εκκίνηση επενδύσεων 200εκατ.ευρώ με αιχμή τον 6ο Προβλήτα είναι πολύ κοντά και η αισιοδοξία ότι η πόλη μέσω του λιμανιού θα ανορθωθεί είναι μεγάλη.

Στις αστικές συγκοινωνίες, μέσα στην τρέχουσα δεκαετία, ολοκληρώθηκαν οι επεκτάσεις προς Ελληνικό, Ανθούπολη, Αγία Μαρίνα και η προσθήκη των σταθμών Χολαργός, Νομισματοκοπείο και Αγία Παρασκευή και τρέχει η επέκταση Μετρό και Τραμ προς Πειραιά.

ΟΙ ΜΕΓΑΛΕΣ ΑΠΟΤΥΧΙΕΣ ΤΗΣ ΔΕΚΑΕΤΙΑΣ

Μαζί με τις μεγάλες επιτυχίες και κληρονομιές, η δεκαετία του 2010 αφήνει και ανοιχτές πληγές στον τομέα των μεγάλων υποδομών.

Η πιο τρανταχτή είναι η ολοκλήρωση του Μετρό Θεσσαλονίκης. Έχοντας στην πλάτη του 13,5 χρόνια έργων, αποτελεί μία εθνική αποτυχία η μη λειτουργία του. Θα πρέπει να περιμένουμε τουλάχιστον 3,5 χρόνια ακόμα μέχρι να δούμε τα πρώτα δρομολόγια. Η περίπτωση του σταθμού ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ μάλλον αποτελεί case study αποφυγής στην βιομηχανία παραγωγής δημόσιων έργων.

Αποτυχία αποτελεί και η ακόμα και σήμερα ασυνεννοησία για να φτάσει το τρένο στην Πάτρα. Είναι αδιανόητο η τρίτη μεγαλύτερη πόλης της Ελλάδας, σημαντικό λιμάνι προς τη δύση να παραμένει εκτός δικτύου και εκτός προοπτικών, λόγω μικροπολιτικών και πολλές φορές απερίσκεπτων πολιτικών.

Μεγάλη αποτυχία είναι και η υπόθεση του αυτοκινητόδρομου Πάτρα-Πύργος. Από το 2013 όταν και ξεριζώθηκε από την Ολυμπία Οδό, μέχρι και σήμερα, έξι χρόνια μετά, παραμένει μία εθνική καρμανιόλα. Εδώ ας προσθέσουμε και τον ΒΟΑΚ, την ανοιχτή πληγή της Κρήτης αλλά και την Αμβρακία Οδό. Είναι ακόμα μερικά παραδείγματα της προχειρότητας με την οποία διαχειριζόμαστε πολλές φορές, εθνικές στρατηγικές υποδομές.

Αποτυχίες μπορούν να κριθούν και οι μεγάλες καθυστερήσεις στις επεκτάσεις Μετρό και Τραμ προς Πειραιά. Ειδικά στην περίπτωση του Τραμ, όταν στην Ευρώπη απαιτούνται περίπου 2 χρόνια για την κατασκευή και λειτουργία αντίστοιχων επεκτάσεων, εμείς κατορθώσαμε να φτάσουμε στα 7 χρόνια κατασκευών, σπάζοντας μάλλον το παγκόσμιο ρεκόρ καθυστέρησης για έργο Τραμ στην Ευρώπη.

Αποτυχία μπορεί να θεωρηθεί και η μη συμφωνία για ένα σχέδιο επέκτασης της Αττικής Οδού στους κορεσμένους δρόμους της Αττικής. Έχουμε δει τουλάχιστον 5 διαφορετικά πλάνα από το 2001 και μέχρι σήμερα το αποτέλεσμα είναι μηδενικό.

Μικρότερου βεληνεκούς αποτυχία είναι και η Γραμμή 4 του Μετρό της Αθήνας. Χρειαστήκαμε 14 χρόνια από την πρώτη εξαγγελία.

Αποτυχία αποτελεί και η αδυναμία προμήθειας νέων αστικών λεωφορείων σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Γέρικα, κακοσυντηρημένα, αποτελούν άθλο για εργαζόμενους και επιβάτες στις καθημερινές μετακινήσεις. Στη Θεσσαλονίκη η κατάσταση περιγράφεται ως άνευ προηγουμένου. Χρειάζεται επειγόντως να τρέξει ένας μεγάλος διαγωνισμός.

ΟΙ ΥΠΟΣΧΕΣΕΙΣ ΠΟΥ ΑΦΗΝΕΙ Η ΔΕΚΑΕΤΙΑ ΤΟΥ 2010

Οι υποσχέσεις που αφήνει η δεκαετία του 2010 είναι μεγάλες. Με σημαντικές υποδομές, με έργα που είναι σε εξέλιξη ή σχεδιασμό, πέρα από τις κατά τόπους αποτυχίες (άλλωστε ποια χώρα έχει επιτύχει 100% στα σχέδια ανάπτυξης της;) αυτή τη στιγμή η δυναμική της Ελλάδας στο πεδίο των υποδομών και των μεταφορών αλλά και εν γένει των επενδύσεων είναι μεγάλη.

Μεγαλύτερη ελπίδα είναι το γεγονός ότι το Κράτος έπαψε να είναι ο μοναδικός παίκτης στις συγκοινωνιακές υποδομές (με τις αγκυλώσεις, τις αναστολές και την έλλειψη οράματος) και άφησε πεδίο στην αγορά για να μπορέσει να δείξει την αξία της και να επενδύσει στη χώρα.

Οι μεταφορές με τις υποδομές που έχουν δημιουργηθεί, έχουν μία χρυσή ευκαιρία να γιγαντωθούν με ιδιαίτερη μνεία στα logistics.  Η Ελλάδα με αναμορφωμένες συγκοινωνιακές υποδομές και πύλες μπορεί πλέον να πρωταγωνιστήσει στην Ευρώπη.

Το Ελληνικό αναμφισβήτητα είναι η χρυσή ελπίδα της δεκαετίας και αν υπάρξει μία σοφή διαχείριση του μπορεί να ανεβάσει τη χώρα ψηλά, να αποτελέσει παράδειγμα για άλλες επενδύσεις και να αναδείξει και πάλι την μεγάλη δύναμη του τεχνικού-κατασκευαστικού κλάδου.

Το Ελληνικό δεν θα μπορούσε σαφώς να τοποθετηθεί στις αποτυχίες μας στην δεκαετία που φεύγει. Ένα τέτοιο κολοσσιαίο σχέδιο με την απειρία και δυσκολία της πολιτείας και της κοινωνίας μέχρι να πειστεί για τη χρησιμότητα του θέλει σαφώς χρόνο και μπόλιασμα.

Ας ευχηθούμε αυτή η νέα δεκαετία να είναι μία μεγάλη περίοδος ευμάρειας, σωστών εθνικών επιλογών και μεγάλης βιώσιμης ανάπτυξης για την Ελλάδα και τους πολίτες της.

Καλή Χρονιά!

Πηγή: ypodomes.com

ΑΡΘΡΑ-ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Βασιλικός-ΞΕΕ: Η πρώτη εικόνα για τις επιπτώσεις του κορονοϊού στον ελληνικό τουρισμό

Χρήστος Δημόπουλος

Published

on

Αλέξανδρος Βασιλικός, πρόεδρος ΞΕΕ

Η εξάπλωση του κορονοϊού παγκοσμίως αλλά και ειδικότερα στην Ελλάδα, εξελίσσεται σε μείζον ζήτημα όχι μονάχα υγείας, αλλά και οικονομίας εξίσου.

Άμεσα, όπως ήταν αναμενόμενο, επηρεάζεται μεταξύ άλλων κι ο ελληνικός τουρισμός, που ως ένας από τους κυριότερους βραχίονες της εθνικής οικονομίας πλήττεται σημαντικά. Μπορεί τελική εκτίμηση για το μέγεθος της ζημίας να μην μπορεί να εξαχθεί ακόμα, μιας και το φαινόμενο εξελίσσεται, αλλά ήδη η πρώτη εικόνα δεν είναι καλή.

Το bizness.gr μίλησε με τον πρόεδρο του Ξενοδοχειακού Επιμελητηρίου Ελλάδος, κ. Αλέξανδρο Βασιλικό, ο οποίος αναφέρθηκε στις επαφές που κιόλας από πλευράς του Επιμελητηρίου γίνονται, την πρώτη εκτίμηση της κατάστασης, καθώς και τον ανησυχητικό εκθετικό χαρακτήρα του ιού.

Ακολουθεί, αναλυτικά, η συνέντευξη του ισχυρού άνδρα του ΞΕΕ:

Ποια είναι η πρώτη εικόνα σας για τις επιπτώσεις και τις συνέπειες του κορονοϊού στον ελληνικό τουρισμό;

«Κοιτάξτε, από την πρώτη στιγμή είπαμε ότι είναι ένα παγκόσμιο φαινόμενο και ως τέτοιο πρέπει να αντιμετωπιστεί. Δυστυχώς, αντιμετωπίζουμε ένα φαινόμενου εκθετικού χαρακτήρα, πράγμα που σημαίνει πως οτιδήποτε λέμε τώρα ενδέχεται σε μία ώρα να μην ισχύει. Και το έχουμε βιώσει πολλές φορές μέσα στις τελευταίες ημέρες και εβδομάδες αυτό. Οπότε ο εκθετικός χαρακτήρας του ιού, είναι το εξαιρετικά ανησυχητικό αυτή τη στιγμή. Διότι κανένας δεν ξέρει που θα καταλήξει αυτό.

Το μόνο σίγουρο είναι, ότι κατ’ αρχάς οι μέχρι τώρα ζημιές για τον ελληνικό τουρισμό είναι πάρα πολύ μεγάλες. Δεν μπορούμε να εκτιμήσουμε το σύνολό τους. Συνεχώς κάνουμε μετρήσεις, προκειμένου να ενημερώνουμε τα αρμόδια Υπουργεία, το τραπεζικό σύστημα, για να έχουμε την αίσθηση του μεγέθους. Μόνο την αίσθηση, διότι ξαναλέω δεν μπορούμε να έχουμε τελική εικόνα. Κι όλα αυτά, προσπαθώντας να στήσουμε ένα δίχτυ ασφαλείας για τα μέλη μας, για τις επιχειρήσεις του κλάδου, προκειμένου να μην πάμε σε default άμεσα».

Είναι δηλαδή τόσο άμεσος ο κίνδυνος;

«Όταν είσαι σε ένα περιβάλλον μηδενικής ζήτησης, είναι προφανές ότι υπάρχει αυτός ο κίνδυνος. Άρα, αυτή τη στιγμή είναι μία στιγμή ενότητας, σοβαρότητας και μία στιγμή, που πρέπει να κοιτάξουμε να βρούμε συνολικές λύσεις οι οποίες δεν μπορούν να υπάρξουν, χωρίς την κρατική παρέμβαση.

Είναι σαφές, έχει περαστεί το μήνυμα και το αναμένουμε να επικυρωθεί  στο Eurogroup στις 16 του μήνα, ότι πάμε πια σε διαφορετικά σενάρια παρέμβασης κυβερνήσεων, ενόψει του κινδύνου της πλήρους κατάρρευσης των οικονομικών συστημάτων, των κλάδων κτλ. Ξαναλέω αυτή τη στιγμή κινούμαστε σε ένα περιβάλλον μηδενικής ζήτησης, με κινήσεις οι οποίες γίνονται που δεν έχουμε ξαναδεί ποτέ. Ο κορονοϊός όπως προείπα συνιστά ένα παγκόσμιο φαινόμενο, δεν είναι θέμα ούτε εταιρικό, ούτε προορισμού, ούτε εθνικό, οπότε τα μέτρα με αυτόν τον τρόπο πρέπει να υπάρξουν».

Υπάρχει κάποια εξέλιξη, πιθανή έστω αυτή τη στιγμή, που μπορεί να αμβλύνει έστω λίγο τις αρνητικές συνέπειες;

«Όλοι σε αυτό ευελπιστούμε. Δεν είναι όμως αυτό, το οποίο αυτή τη στιγμή βλέπουμε. Δηλαδή στην παρούσα φάση τα δεδομένα είναι, το είπε και ο Πρωθυπουργός άλλωστε, ότι τα δύσκολα είναι μπροστά. Κοιτάξτε, δεν είναι θέμα αισιοδοξίας ή μη. Αυτή τη στιγμή, όσοι κάθονται σε καρέκλες ευθύνης έχουν την υποχρέωση να αντιμετωπίζουν τα κακά σενάρια. Μακάρι να έρθουν καλύτερα σενάρια, τα οποία θα έρθουν να αμβλύνουν την όποια κατάσταση εκτιμούμε ότι έχουμε να αντιμετωπίσουμε. Αλλά αυτή τη στιγμή δεν μπορούμε να κάνουμε σενάριο, το οποίο να προϋποθέτει πως αύριο θα βρούμε π.χ. το εμβόλιο.

Εμείς πρέπει να προετοιμαστούμε για τα κακά σενάρια και αυτά αντιμετωπίζουμε, για αυτά κάνουμε επαφές με τράπεζες, για αυτά συζητάμε με την κυβέρνηση, προκειμένου να υπάρξουν μέτρα τα οποία θα επιτρέψουν όχι απλά στις επιχειρήσεις, αλλά σε ολόκληρο το σύστημα, να μην καταρρεύσει. Αυτό θέλουμε τώρα να προστατεύσουμε. Δεν είναι να πάει ένα ξενοδοχείο καλά ή ένας προορισμός ή μία επιχείρηση. Εδώ μιλάμε για την κατάρρευση του συστήματος.

Τα πράγματα τα οποία έχουν συμβεί τις τελευταίες εβδομάδες, το να κλείνει η Αμερική τα σύνορά της είχε συμβεί μόνο στους Δίδυμους Πύργους. Το να ακυρώσει όμως η Lufthansa 32.000 πτήσεις τον Απρίλιο, δεν είχε γίνει ούτε στους Δίδυμους Πύργους. Θέλω να σας πω, λοιπόν, ότι υπάρχουν πράγματα τα οποία συμβαίνουν και είναι εκτός κλίμακας, που έχει αντιμετωπίσει η ανθρωπότητα μέχρι σήμερα. Δεν είναι ζητήματα στα οποία υπάρχει παρελθόν και best practices. Κανένας αυτή τη στιγμή δεν ξέρει που αυτό θα οδηγήσει, ποιο είναι το βάθος.

Άρα λοιπόν, όταν σας λέω ότι είναι παγκόσμιο (σ.σ. φαινόμενο) και ως τέτοιο πρέπει να αντιμετωπιστεί, αυτό ακριβώς εννοώ. Βρισκόμαστε σε μία στιγμή όπου πρέπει να συνενώσουμε δυνάμεις και ενωμένα, όλοι, ακόμα και κάποιοι οι οποίοι παραδοσιακά δεν είμαστε στην ίδια «βάρκα», αυτό λέγεται ξενοδόχος και tour operator παραδείγματος χάριν. Είμαστε όλοι ίσοι, στην ίδια «βάρκα», απέναντι στον κορονοϊό. Άρα, με αυτό τον τρόπο προσπαθούμε να το αντιμετωπίσουμε, μαζί και οι τράπεζες, μαζί και οι κυβερνήσεις, προκειμένου να σώσουμε το οριζόντιο collapse».

Η συνεννόηση με το Υπουργείο Τουρισμού είναι καλή;

«Ναι, ναι προφανώς είναι καλή και οι επαφές συνεχείς. Το Ξενοδοχειακό Επιμελητήριο είναι ο σύμβουλος της Πολιτείας και αυτό τον ρόλο υπηρετούμε. Προσπαθώντας να δίνουμε κι εμείς λύσεις, να κάνουμε μετρήσεις, διότι κάνουμε συνεχώς τέτοιες στην αγορά, ώστε να δούμε ποιο είναι το βάθος στο πρόβλημα.

Και δυστυχώς, αυτό που βλέπουμε μέχρι τώρα είναι ότι και είναι πολύ μεγάλο το μέγεθος, αλλά κυρίως αυτό που μας ανησυχεί είναι ο εκθετικός χαρακτήρας του φαινομένου. Δεν είναι ούτε γραμμικός, να πεις έχει μία τάση ανοδική, είναι εκθετικός. Δηλαδή αυτά τα οποία παρατηρούσαμε πριν δέκα μέρες, δεν έχουν καμία σχέση με αυτά που βλέπουμε τώρα. Κι αυτό που μας φοβίζει είναι μήπως αυτά που θα βλέπουμε σε δέκα ημέρες, να μην έχουν καμία σχέση με αυτό που παρατηρούμε σήμερα».

Continue Reading

ΑΡΘΡΑ-ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Χ. Θεοχάρης: Ο ελληνικός τουρισμός συνεχίζει τη δυναμική του πορεία

bizness.gr

Published

on

Ο Υπουργός Τουρισμού, Χάρης Θεοχάρης

«Ο ελληνικός τουρισμός εξακολουθεί να συνεχίζει τη δυναμική του πορεία και η Ελλάδα εξακολουθεί να εμπιστεύεται τους Γερμανούς τουρίστες» τόνισε σε συνέντευξη που παραχώρησε στην Deutsche Welle ο υπουργός Τουρισμού κ. Χάρης Θεοχάρης στο πλαίσιο της επίσκεψής του στο Βερολίνο όπου συναντήθηκε τόσο με τουριστικούς παράγοντες όσο και με της εκπροσώπους της κυβέρνησης.

Σχετικά με το ζήτημα του κορονοϊού και τις επιπτώσεις του στον τουρισμό εκτίμησε ότι η πλειονότητα αυτών που θέλουν να ταξιδέψουν φέτος σκοπεύουν να πραγματοποιήσουν τα σχέδια τους και συνέχισε λέγοντας ότι « υπάρχει, σε γενικές γραμμές, κάποια επιφυλακτικότητα του κόσμου να ταξιδέψει, η οποία όμως δεν είναι γενικευμένη».

Αναφερόμενος στις συνομιλίες που είχε με υπουργούς της κυβέρνησης αλλά και με μεγάλους Tour Operator, όπως η TUI και ο Γερμανικός Ταξιδιωτικός Σύνδεσμος (DRV) διαπίστωσε πώς «δεν υπάρχει κανένας φόβος και κανένας λόγος ανησυχίας για τη χώρα μας – δεν μου έθεσε κανένας κάποιο τέτοιο ζήτημα ή κάποια αμφιβολία». Στο πλαίσιο αυτό ο υπουργός εξέφρασε την σιγουριά ότι η δυναμική του ελληνικού τουριστικού προϊόντος είναι ισχυρή όπως και ότι η ανάγκη του κόσμου να πάει διακοπές δεν ανακόπτεται.

Σχετικά με τις επιπτώσεις στον ελληνικό τουρισμό από τα γεγονότα στα ελληνοτουρκικά σύνορα ο υπουργός ξεκαθάρισε ότι : «ακόμη και στις περιοχές που συμβαίνουν αυτά τα γεγονότα, τα ξενοδοχεία που είναι εκεί, δεν έχουν καμία σχέση με το φαινόμενο. Η χώρα μας κάνει αυτό που χρειάζεται για να προστατεύσει τα ευρωπαϊκά σύνορα. Ακολουθώντας αυτή τη σωστή και αυστηρή πολιτική τήρησης των νόμων στα σύνορά μας θωρακίζουμε και το τουριστικό μας προϊόν».

Continue Reading

ΑΡΘΡΑ-ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Αναπλάσεις στο κέντρο και τα κτίρια της Αθήνας, ένα μεγάλο στοίχημα

Avatar

Published

on

Κατασκευή πολυκατοικίας

Το πως θέλουμε να δούμε το κέντρο της Αθήνας είναι μία μεγάλη κουβέντα η οποία κρατάει χρόνια. Μία σκέψη σε αυτό είναι τι παρεμβάσεις θα προταθούν. Εδώ και ένα έτος ο Δήμος Αθηναίων έχει ξεκινήσει να ολοκληρώνι ένα φιλόδοξο πρόγραμμα πεζοδρομήσεων που το αποτέλεσμα τους μέχρι τώρα είναι αρκετά ικανοποιητικό. Αλλάζει όλη την πόλη; όχι αλλά της δίνει μία φρεσκάδα που ομολογουμένως της λείπει. Η νέα διοίκηση του Δήμου, αποτελείται από νέους ανθρώπους που πιστεύουν ότι σε βάθος χρόνου θα μπορέσουν να αλλάξουν την εικόνα της πόλης προς το καλύτερο. Η αρχή γίνεται με την Ομόνοια που μας επανασυστήνεται.

Οι παρεμβάσεις λοιπόν δεν θα πρέπει να είναι της λογικής του ράβω-ξηλώνω σωστά; Θα πρέπει να λάβουν υπόψη τους το τι εκτελείται αυτή την εποχή και το τι είναι βέβαιο ότι θα γίνει και να λειτουργήσουν περισσότερο “οικουμενικά”, δηλαδή να αγκαλιάσουν το κέντρο σε μεγαλύτερη έκταση.

Αυτό είναι και το βασικό ερώτημα. Ποιο είναι τελικά το κέντρο; δεν είναι τα Εξάρχεια; δεν είναι η Πατησίων; δεν είναι η περιοχή του Πολυτεχνείου; δεν είναι η περιοχή κάτω από την Ομόνοια μέχρι το Μεταξουργείο;

Επίσης ένα πολύ σημαντικό ερώτημα είναι πως θέλουμε να κινούνται οχήματα και άνθρωποι σε αυτό το κέντρο. Θέλουμε το σημερινό μοντέλο που είναι κάπως χαοτικό; οχήματα παντού και άνθρωποι που προσπαθούν με ελιγμούς να κινηθούν γύρω από αυτά ή περισσότερο χώρο σε πεζούς, ποδήλατα και μέσα σταθερής τροχιάς και εμφανώς λιγότερος χώρος για οχήματα; Η βιώσιμη αστική κινητικότητα δίνει εδώ την απάντηση από μόνη της.

Επίσης το να κάνουμε παρεμβάσεις σε βασικές υποδομές αλλά να μην λαμβάνουμε υπόψη τη συντήρηση τους αλλά και το πως λειτουργεί η πόλη, αυτό που θα καταφέρει είναι ότι κατάφεραν και άλλες παρεμβάσεις. Μία θολή εικόνα που δεν καταφέρνει να αναδείξει την πόλη. Θα ληφθεί λοιπόν υπόψη ότι η Αθήνα είναι γεμάτη με κάδους που είναι διάσπαρτοι σε όλο το κέντρο; θα προταθεί ένας νεός βιώσιμος και καλύτερα διαχειρίσιμος τρόπος για αυτό; θα υπάρχει συντήρηση σε ότι δημιουργηθεί; πάρκα και πεζοδρόμια είναι όμορφα όταν είναι καλοσυντηρημένα. Το σύνηθες φαινόμενο στην πόλη είναι ότι χαλάει να μένει έτσι μέχρι την επόμενη μεγάλη -και κοστοβόρα συνήθως- παρέμβαση.

Τι κάνουμε επίσης με τα κτίρια; Παρά τη μεγάλη και δυναμική τουριστική ανάπτυξη στο κέντρο παραμένουν πολλά τα γκρίζα, κλειστά κτίρια. Τι κάνουμε με αυτά; Πως θα αναγεννηθούν και μαζί θα φέρουν ζωή στους δρόμους που βρίσκονται; Επίσης θα υπάρχει κάποιος κανονισμός για την εξωτερική τους εμφάνιση; Θα υπάρχει υποχρεωτική συντήρηση και μία εικόνα αξιοπρεπής; σήμερα σε πάρα πολλές περιπτώσεις μπορούμε να δούμε ένα όμορφο εμπορικό κατάστημα και από πάνω το χάος, κτίρια σε πλήρη εγκατάλειψη.

Θα υπάρχουν κίνητρα για αλλαγή όψης κτιρίων, μέσω του νόμου για την ενεργειακή αναβάθμιση αλλά και για λόγους καλαισθησίας ακόμα.; Η Αθήνα είναι από τις λίγες μεγάλες πρωτεύουσες της Ευρώπης που αδιαφορεί για το πως δείχνει ένα κτίριο ακόμα και στους κεντρικότερους δρόμους της.

Κίνητρα θα υπάρξουν για νέες επενδύσεις; χωρίς επενδύσεις τα όμορφα πεζοδρόμια και πλατείες το μόνο που θα αποκτήσουν είναι τραπεζοκαθίσματα για καφέ και εστιατόρια. Φυσικά και είναι χρήσιμα αλλά όταν είναι μονόδρομος, κάτι δεν πάει καλά.

Η Ανάπλαση του κέντρου είναι μία φανταστική αρχή για να ανασυγκροτήσουμε την πόλη, όχι μόνο για να αλλάξουμε τα πεζοδρόμια της. Πρέπει να έχει όραμα, συνέχεια και συνέπεια, πολιτική βουλήση, την αποδοχή της κοινωνίας και το τελικό της αποτέλεσμα να αποτελέσει την απαρχή για να συμβεί το ίδιο και σε άλλες ελληνικές πόλεις ειδάλλως θα έχουμε και πάλι μία από τα ίδια και σε κάποια χρόνια θα μιλάμε ξανά και ξανά για την ανάγκη “ανάπλασης”, κοστοβόρας και εποχιακής.

Καλή εβδομάδα σε όλους
3.3.20

Νίκος Καραγιάννης-ypodomes.com

Continue Reading
Advertisement

Trending