Connect with us

ΑΡΘΡΑ-ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

PeopleCert: Έτσι θα γίνουμε πρωτοπόροι στην πληροφορική

bizness.gr

Published

on

PeopleCert

Υπό το φως των ραγδαίων εξελίξεων που συνεπάγεται η 4η βιομηχανική επανάσταση η Ελλάδα οφείλει –πρώτα από όλα να συζητήσει- και στη συνέχεια –εφόσον το επιλέξει- να θέσει ως εθνικό της στόχο την μετάλλαξή της από ουραγό σε πρωτοπόρο στον τομέα της πληροφορικής.

Τούτο εκτιμά ο κ. Βύρων Νικολαΐδης, πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της PeopleCert, εταιρίας στην πιστοποίησης επαγγελματικών και γλωσσικών δεξιοτήτων, καθώς και πρόεδρος του Συμβουλίου των Ευρωπαίων Επαγγελματιών Πληροφορικής (CEPIS, www.cepis.org).

Όπως επεσήμανε, απαντώντας σε ερωτήματα του ΑΠΕ-ΜΠΕ, απαιτείται η έναρξη ενός εθνικού διαλόγου, μεταξύ του ιδιωτικού και του δημόσιου τομέα καθώς και μη κυβερνητικών οργανώσεων για τον προσδιορισμό των εθνικών στόχων στον κλάδο της Πληροφορικής. Πρόκειται για ένα ζήτημα το οποίο ουδείς μπορεί να φέρει σε πέρας αυτόνομα από τους υπολοίπους και το οποίο επείγει υπό το φως του ελλείμματος δεξιοτήτων που αντιμετωπίζει η χώρα μας στον συγκεκριμένο κλάδο.

Στον βαθμό που όντως η Ελλάδα επιλέξει να καταστεί πρωτοπόρος στον τομέα, υπάρχει τόσο η τεχνογνωσία όσο και οι άνθρωποι για φέρουν αυτόν τον στόχο σε πέρας, βασιζόμενοι στην εμπειρία –και στα σφάλματα- άλλων χωρών, όπως σημειώνει.

Ακολουθεί η συνέντευξη του κ. Βύρωνα Νικολαΐδη στο ΑΠΕ-ΜΠΕ και τον Νίκο Δρόσο.

Ερ. Η Ευρώπη και βεβαίως η Ελλάδα εμφανίζονται να βρίσκονται προ ενός σαφούς ελλείμματος δεξιοτήτων στο χώρο της πληροφορικής, όπως διαπιστώνει η ίδια η ΕΕ. Είναι μία χαμένη μάχη, υπό το φως της αλματώδους προόδου που καταγράφουν κράτη όπως η Κίνα, η Ινδία και βεβαίως οι ΗΠΑ;

Απ. Φιλοσοφικά ποτέ δεν πιστεύω σε χαμένες μάχες. Δεν υπάρχει μάχη την οποία να μην μπορούμε να κερδίσουμε, αρκεί να προετοιμαστούμε σωστά.

Ερ. Η Ευρωπαϊκή Ένωση μιλά για έλλειμμα 500.000 θέσεων εργασίας στην πληροφορική…

Απ. Αν δούμε τη μεγάλη εικόνα, οπουδήποτε στον κόσμο κι αν πάμε, στο θέμα των ψηφιακών δεξιοτήτων και κυρίως στο θέμα των υψηλού επιπέδου ψηφιακών δεξιοτήτων, υπάρχει ένα πάρα πολύ μεγάλο έλλειμμα. Το έλλειμμα αυτό είναι στην Ευρώπη μισό εκατ. άνθρωποι, με υπολογισμούς της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, στις ΗΠΑ είναι περίπου ένα εκατομμύριο, στον Καναδά είναι 200.000 και άλλες 100-200 χιλιάδες είναι στην Αυστραλία, αλλά παρά το ότι το πρόβλημα φαίνεται ότι είναι μόνον στον Δυτικό κόσμο, αυτό υπάρχει παντού. Και στην Ινδία ακόμη υπάρχει έλλειψη προσωπικού υψηλών δεξιοτήτων στην πληροφορική. Και γιατί συμβαίνει αυτό; Επειδή ο κόσμος αλλάζει και αλλάζουμε πλήρως στον τομέα της πληροφορικής, οι υφιστάμενοι δεν φτάνουν. Αυτοί που βγαίνουν από τα πανεπιστήμια αρκούν μόνον για να «κρατάνε αναμμένα τα φώτα», δηλαδή για να τρέχει το λογισμικό που ήδη υπάρχει. Η 4η Βιομηχανική επανάσταση, λοιπόν, θα τα αλλάξει όλα αυτά. Άρα, τι πρέπει να κάνουμε; Πρέπει, αντί για ουραγοί, να γίνουμε πρωτοπόροι.

Τώρα, στο ερώτημα εάν μπορούμε να γίνουμε ως Ελλάδα πρωτοπόροι, η άποψή μου είναι, πολύ καθαρά, ναι. Και γιατί, πολύ καθαρά ναι; Γιατί είναι σχετικά εύκολο εάν πάρει κανείς τις σωστές αποφάσεις. Η Ελλάδα είναι μικρή χώρα. Δέκα εκατομμύρια άνθρωποι είμαστε. Άρα σε μία χώρα των δέκα εκατομμυρίων, να πάρεις τις αποφάσεις και να τις εκτελέσεις σωστά δεν είναι κανένα πολύ… περίπλοκο πράγμα.

Ερ. Παρά ταύτα, οι άνθρωποι οι οποίοι εμφανίζονται να έχουν τις δεξιότητες, συνεχίζουν να την εγκαταλείπουν και το brain gain δεν γίνεται πραγματικότητα.

Απ. Σιγά, σιγά θα αρχίσει να γίνεται, πιστεύω. Μέχρι στιγμής δεν έχει γίνει αλλά θα αρχίσει να γίνεται. Για να επιμείνω, ωστόσο, στο προηγούμενο ερώτημα, πιστεύω ότι εάν υπάρξει μία σωστή κινητοποίηση από πλευράς κυβέρνησης αλλά και από όλους τους εμπλεκόμενους, από τον ιδιωτικό τομέα, τον Δημόσιο τομέα, από τις μη κυβερνητικές οργανώσεις, να καθίσουμε όλοι μαζί και να συζητήσουμε τι χώρα θέλουμε να είμαστε σε μία δεκαετία από σήμερα –εγώ είμαι Κωνσταντινοπολίτης και έχω έρθει στην Ελλάδα από το 1981 και με εξαίρεση τότε που ξέραμε πού θέλαμε να πάμε με τους Ολυμπιακούς Αγώνες, δεν έχω δει ποτέ να γίνει μία σοβαρή συζήτηση και να καταλήξουμε κάπου για το πού θέλουμε να είμαστε σε μία δεκαετία.

Εάν λοιπόν καταλήξουμε και αποφασίσουμε ότι εμείς θέλουμε να γίνουμε Ισραήλ, πρέπει να το πούμε. Δεν το έχει πει κανένας. Επί του παρόντος είμαστε χώρα τουρισμού. Λέμε ότι θέλουμε το 25% του ΑΕΠ από τον τουρισμό και μία χαρά είναι αυτό αλλά θέλουμε να μείνουμε εκεί;

Εάν λοιπόν πούμε ότι θέλουμε να γίνουμε πρωτοπόροι σε μία δεκαετία, μετά θα πρέπει να καθίσουμε να πούμε ποια είναι τα βήματα για να πάμε μπροστά. Και για να γίνουμε πρωτοπόροι, ένα από τα λάθη που κάνουν πολλοί άλλοι είναι ότι θεωρούν πως οι άλλοι που είναι πρωτοπόροι, στέκονται και άρα «εμείς’ θα τους πλησιάσουμε και θα τους περάσουμε. Όχι. Δεν είναι έτσι. Αυτοί τρέχουν. Κάθε ημέρα το χάσμα μεγαλώνει. Εμείς δηλαδή πηγαίνουμε με αργά βήματα και οι άλλοι τρέχουν.

Ερ. Απούσης αυτής της συζητήσεως, υπάρχουν άμεσα μέτρα που θα μπορούσε να υιοθετήσει η κυβέρνηση για να μειώσει αυτό το χάσμα;

Απ. Βέβαια. Πάρα πολλά. Το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνει η κυβέρνηση είναι ότι να πει «εγώ θέλω να γίνω ένα ψηφιακό κράτος» και βλέπουμε πολύ καλά δείγματα αυτού. Ο υπουργός ο κ. Κυριάκος Πιερακάκης γνωρίζει, κατανοεί εις βάθος το θέμα, -το έχουμε συζητήσει στο παρελθόν, και η πολιτική εξουσία το ξέρει, το καταλαβαίνει. Τώρα αυτό το πράγμα πρέπει να περάσει στην υλοποίηση. Πρώτα – πρώτα λέγοντάς το και υιοθετώντας ότι «αυτή είναι η γραμμή μας» -«Θέλουμε σε 10 χρόνια να γίνουμε ένα δεύτερο Ισραήλ». Πρέπει να το πούμε.

Ερ. Σημαίνει αυτό μία εκπαιδευτική επανάσταση;

Απ. Όχι μόνον. Οι κινέζοι έχουν μία ωραία παροιμία: «Αν δεν ξέρεις πού θες να πας, όλοι οι δρόμοι οδηγούν στο ίδιο σημείο». Εμείς ακόμη δεν ξέρουμε πού θέλουμε να πάμε. Αν λοιπόν σηκωθούμε και πούμε εκεί θέλουμε να πάμε –διότι δεν μπορούμε να θέλουμε να πάμε σε 5 σημεία μαζί- μετά υπάρχει και η τεχνογνωσία και οι κατάλληλοι άνθρωποι, οι οποίοι μπορούν αυτό το πράγμα σε βάθος δεκαετίας να το υλοποιήσουν.

Ερ. Ο CEPIS πώς μπορεί να συμβάλει σε αυτήν την κατεύθυνση;

Απ. Ο CEPIS μπορεί να συμβάλλει, καταρχάς, ούτως ώστε να τεθούν σωστά και καθαρά οι στόχοι και μετά μέσα από βέλτιστες πρακτικές, οι οποίες ακολουθούνται σε άλλες χώρες. Μπορούμε να εφαρμόσουμε εκείνες που αποδεδειγμένα δουλεύουν και να αποφύγουμε έτσι τα λάθη των άλλων, τα οποία πλέον γνωρίζουμε.

Για παράδειγμα: Όταν ξεκινήσαμε το ECDL πριν από 17 χρόνια, ήταν μία εξαιρετική περίπτωση. Έχουν πιστοποιηθεί στην Ελλάδα 660.000 άτομα κατά ECDL. Ένας στους 3 μεταξύ 20 και 35 ετών έχει πιστοποιηθεί. Αυτή ήταν μία προσπάθεια η οποία δεν στοίχισε τίποτε στο κράτος και ανέβασε ουσιαστικά το επίπεδο βασικών δεξιοτήτων πληροφορικής στην Ελλάδα.

Ερ. Παρά την περιρρέουσα φιλολογία για την ανάγκη που υπάρχει σε αυτόν τον τομέα, στην πράξη δεν βλέπουμε να υιοθετούνται μέτρα.

Απ. Νομίζω ότι γίνονται πολλά πράγματα, ανεξάρτητα ότι δεν είναι αρκετά. Αυτό που κάνει η HEPIS, ο ελληνικός βραχίονας της CEPIS, η συμμαχία για την ψηφιακή απασχολησιμότητα, αυτό το πρόγραμμα –το περίφημο- των 500 ωρών. Με αυτό το πρόγραμμα παίρνουμε νέους που δεν έχουν σχέση με την πληροφορική –και μακροχρόνια άνεργους- και σε 500 ώρες γίνονται προγραμματιστές. Αφενός έχει μεγάλη απήχηση και επιτυχία καθώς όλες οι εταιρίες το έχουν αγκαλιάσει και αφετέρου έχουν βγει εκατοντάδες απόφοιτοι οι οποίοι εργάζονται αυτήν τη στιγμή σε εταιρίες -με μηδενική πρότερη εμπειρία πληροφορικής σε τρεις μήνες έγιναν προγραμματιστές- και δουλεύουν με πολύ καλούς μισθούς.

Πέραν του ότι το συγκεκριμένο πρόγραμμα έφερε αυτό το πρακτικό αποτέλεσμα με εκατοντάδες άτομα, από την άλλη πλευρά, ηγούμενη δια του παραδείγματος, κινητοποίησε πολλές δυνάμεις. Αυτήν τη στιγμή υπάρχουν προγράμματα που τα στηρίζουν τράπεζες (η Τρ. Πειραιώς έχει ένα, το Regeneration άλλο, το Ίδρυμα Νιάρχου έχει βοηθήσει) και ξαφνικά βλέπουμε ότι υπάρχουν καμία δεκαριά, μπορεί και περισσότερα προγράμματα τα οποία κινούνται όλα προς την ίδια κατεύθυνση.

Άρα, εμείς, ως HEPIS τουλάχιστον, βοηθήσαμε σε μία αρχική αφύπνιση. Τώρα λοιπόν πρέπει μετά την αρχική αφύπνιση να συντονιστούν οι προσπάθειες, να μπει κεντρικός στόχος και να πούμε «πάμε εκεί». Αυτό δεν μπορεί να το κάνει κανένας μόνος του. Χρειάζεται εθνικός στόχος –ξαναλέω όπως με τους Ολυμπιακούς Αγώνες, που είχαμε εθνικό στόχο- και θα πούμε «εμείς παιδιά πάμε εκεί. Σε δέκα χρόνια πρέπει να γίνουμε πρωτοπόροι.

Δημόσιος τομέας, ιδιωτικός τομέας, μη κυβερνητικές οργανώσεις, οι πάντες. Όλοι πρέπει να συνταχθούμε πίσω από τον κοινό σκοπό.

 

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

ΑΡΘΡΑ-ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Βασιλικός-ΞΕΕ: Η πρώτη εικόνα για τις επιπτώσεις του κορονοϊού στον ελληνικό τουρισμό

Χρήστος Δημόπουλος

Published

on

Αλέξανδρος Βασιλικός, πρόεδρος ΞΕΕ

Η εξάπλωση του κορονοϊού παγκοσμίως αλλά και ειδικότερα στην Ελλάδα, εξελίσσεται σε μείζον ζήτημα όχι μονάχα υγείας, αλλά και οικονομίας εξίσου.

Άμεσα, όπως ήταν αναμενόμενο, επηρεάζεται μεταξύ άλλων κι ο ελληνικός τουρισμός, που ως ένας από τους κυριότερους βραχίονες της εθνικής οικονομίας πλήττεται σημαντικά. Μπορεί τελική εκτίμηση για το μέγεθος της ζημίας να μην μπορεί να εξαχθεί ακόμα, μιας και το φαινόμενο εξελίσσεται, αλλά ήδη η πρώτη εικόνα δεν είναι καλή.

Το bizness.gr μίλησε με τον πρόεδρο του Ξενοδοχειακού Επιμελητηρίου Ελλάδος, κ. Αλέξανδρο Βασιλικό, ο οποίος αναφέρθηκε στις επαφές που κιόλας από πλευράς του Επιμελητηρίου γίνονται, την πρώτη εκτίμηση της κατάστασης, καθώς και τον ανησυχητικό εκθετικό χαρακτήρα του ιού.

Ακολουθεί, αναλυτικά, η συνέντευξη του ισχυρού άνδρα του ΞΕΕ:

Ποια είναι η πρώτη εικόνα σας για τις επιπτώσεις και τις συνέπειες του κορονοϊού στον ελληνικό τουρισμό;

«Κοιτάξτε, από την πρώτη στιγμή είπαμε ότι είναι ένα παγκόσμιο φαινόμενο και ως τέτοιο πρέπει να αντιμετωπιστεί. Δυστυχώς, αντιμετωπίζουμε ένα φαινόμενου εκθετικού χαρακτήρα, πράγμα που σημαίνει πως οτιδήποτε λέμε τώρα ενδέχεται σε μία ώρα να μην ισχύει. Και το έχουμε βιώσει πολλές φορές μέσα στις τελευταίες ημέρες και εβδομάδες αυτό. Οπότε ο εκθετικός χαρακτήρας του ιού, είναι το εξαιρετικά ανησυχητικό αυτή τη στιγμή. Διότι κανένας δεν ξέρει που θα καταλήξει αυτό.

Το μόνο σίγουρο είναι, ότι κατ’ αρχάς οι μέχρι τώρα ζημιές για τον ελληνικό τουρισμό είναι πάρα πολύ μεγάλες. Δεν μπορούμε να εκτιμήσουμε το σύνολό τους. Συνεχώς κάνουμε μετρήσεις, προκειμένου να ενημερώνουμε τα αρμόδια Υπουργεία, το τραπεζικό σύστημα, για να έχουμε την αίσθηση του μεγέθους. Μόνο την αίσθηση, διότι ξαναλέω δεν μπορούμε να έχουμε τελική εικόνα. Κι όλα αυτά, προσπαθώντας να στήσουμε ένα δίχτυ ασφαλείας για τα μέλη μας, για τις επιχειρήσεις του κλάδου, προκειμένου να μην πάμε σε default άμεσα».

Είναι δηλαδή τόσο άμεσος ο κίνδυνος;

«Όταν είσαι σε ένα περιβάλλον μηδενικής ζήτησης, είναι προφανές ότι υπάρχει αυτός ο κίνδυνος. Άρα, αυτή τη στιγμή είναι μία στιγμή ενότητας, σοβαρότητας και μία στιγμή, που πρέπει να κοιτάξουμε να βρούμε συνολικές λύσεις οι οποίες δεν μπορούν να υπάρξουν, χωρίς την κρατική παρέμβαση.

Είναι σαφές, έχει περαστεί το μήνυμα και το αναμένουμε να επικυρωθεί  στο Eurogroup στις 16 του μήνα, ότι πάμε πια σε διαφορετικά σενάρια παρέμβασης κυβερνήσεων, ενόψει του κινδύνου της πλήρους κατάρρευσης των οικονομικών συστημάτων, των κλάδων κτλ. Ξαναλέω αυτή τη στιγμή κινούμαστε σε ένα περιβάλλον μηδενικής ζήτησης, με κινήσεις οι οποίες γίνονται που δεν έχουμε ξαναδεί ποτέ. Ο κορονοϊός όπως προείπα συνιστά ένα παγκόσμιο φαινόμενο, δεν είναι θέμα ούτε εταιρικό, ούτε προορισμού, ούτε εθνικό, οπότε τα μέτρα με αυτόν τον τρόπο πρέπει να υπάρξουν».

Υπάρχει κάποια εξέλιξη, πιθανή έστω αυτή τη στιγμή, που μπορεί να αμβλύνει έστω λίγο τις αρνητικές συνέπειες;

«Όλοι σε αυτό ευελπιστούμε. Δεν είναι όμως αυτό, το οποίο αυτή τη στιγμή βλέπουμε. Δηλαδή στην παρούσα φάση τα δεδομένα είναι, το είπε και ο Πρωθυπουργός άλλωστε, ότι τα δύσκολα είναι μπροστά. Κοιτάξτε, δεν είναι θέμα αισιοδοξίας ή μη. Αυτή τη στιγμή, όσοι κάθονται σε καρέκλες ευθύνης έχουν την υποχρέωση να αντιμετωπίζουν τα κακά σενάρια. Μακάρι να έρθουν καλύτερα σενάρια, τα οποία θα έρθουν να αμβλύνουν την όποια κατάσταση εκτιμούμε ότι έχουμε να αντιμετωπίσουμε. Αλλά αυτή τη στιγμή δεν μπορούμε να κάνουμε σενάριο, το οποίο να προϋποθέτει πως αύριο θα βρούμε π.χ. το εμβόλιο.

Εμείς πρέπει να προετοιμαστούμε για τα κακά σενάρια και αυτά αντιμετωπίζουμε, για αυτά κάνουμε επαφές με τράπεζες, για αυτά συζητάμε με την κυβέρνηση, προκειμένου να υπάρξουν μέτρα τα οποία θα επιτρέψουν όχι απλά στις επιχειρήσεις, αλλά σε ολόκληρο το σύστημα, να μην καταρρεύσει. Αυτό θέλουμε τώρα να προστατεύσουμε. Δεν είναι να πάει ένα ξενοδοχείο καλά ή ένας προορισμός ή μία επιχείρηση. Εδώ μιλάμε για την κατάρρευση του συστήματος.

Τα πράγματα τα οποία έχουν συμβεί τις τελευταίες εβδομάδες, το να κλείνει η Αμερική τα σύνορά της είχε συμβεί μόνο στους Δίδυμους Πύργους. Το να ακυρώσει όμως η Lufthansa 32.000 πτήσεις τον Απρίλιο, δεν είχε γίνει ούτε στους Δίδυμους Πύργους. Θέλω να σας πω, λοιπόν, ότι υπάρχουν πράγματα τα οποία συμβαίνουν και είναι εκτός κλίμακας, που έχει αντιμετωπίσει η ανθρωπότητα μέχρι σήμερα. Δεν είναι ζητήματα στα οποία υπάρχει παρελθόν και best practices. Κανένας αυτή τη στιγμή δεν ξέρει που αυτό θα οδηγήσει, ποιο είναι το βάθος.

Άρα λοιπόν, όταν σας λέω ότι είναι παγκόσμιο (σ.σ. φαινόμενο) και ως τέτοιο πρέπει να αντιμετωπιστεί, αυτό ακριβώς εννοώ. Βρισκόμαστε σε μία στιγμή όπου πρέπει να συνενώσουμε δυνάμεις και ενωμένα, όλοι, ακόμα και κάποιοι οι οποίοι παραδοσιακά δεν είμαστε στην ίδια «βάρκα», αυτό λέγεται ξενοδόχος και tour operator παραδείγματος χάριν. Είμαστε όλοι ίσοι, στην ίδια «βάρκα», απέναντι στον κορονοϊό. Άρα, με αυτό τον τρόπο προσπαθούμε να το αντιμετωπίσουμε, μαζί και οι τράπεζες, μαζί και οι κυβερνήσεις, προκειμένου να σώσουμε το οριζόντιο collapse».

Η συνεννόηση με το Υπουργείο Τουρισμού είναι καλή;

«Ναι, ναι προφανώς είναι καλή και οι επαφές συνεχείς. Το Ξενοδοχειακό Επιμελητήριο είναι ο σύμβουλος της Πολιτείας και αυτό τον ρόλο υπηρετούμε. Προσπαθώντας να δίνουμε κι εμείς λύσεις, να κάνουμε μετρήσεις, διότι κάνουμε συνεχώς τέτοιες στην αγορά, ώστε να δούμε ποιο είναι το βάθος στο πρόβλημα.

Και δυστυχώς, αυτό που βλέπουμε μέχρι τώρα είναι ότι και είναι πολύ μεγάλο το μέγεθος, αλλά κυρίως αυτό που μας ανησυχεί είναι ο εκθετικός χαρακτήρας του φαινομένου. Δεν είναι ούτε γραμμικός, να πεις έχει μία τάση ανοδική, είναι εκθετικός. Δηλαδή αυτά τα οποία παρατηρούσαμε πριν δέκα μέρες, δεν έχουν καμία σχέση με αυτά που βλέπουμε τώρα. Κι αυτό που μας φοβίζει είναι μήπως αυτά που θα βλέπουμε σε δέκα ημέρες, να μην έχουν καμία σχέση με αυτό που παρατηρούμε σήμερα».

Continue Reading

ΑΡΘΡΑ-ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Χ. Θεοχάρης: Ο ελληνικός τουρισμός συνεχίζει τη δυναμική του πορεία

bizness.gr

Published

on

Ο Υπουργός Τουρισμού, Χάρης Θεοχάρης

«Ο ελληνικός τουρισμός εξακολουθεί να συνεχίζει τη δυναμική του πορεία και η Ελλάδα εξακολουθεί να εμπιστεύεται τους Γερμανούς τουρίστες» τόνισε σε συνέντευξη που παραχώρησε στην Deutsche Welle ο υπουργός Τουρισμού κ. Χάρης Θεοχάρης στο πλαίσιο της επίσκεψής του στο Βερολίνο όπου συναντήθηκε τόσο με τουριστικούς παράγοντες όσο και με της εκπροσώπους της κυβέρνησης.

Σχετικά με το ζήτημα του κορονοϊού και τις επιπτώσεις του στον τουρισμό εκτίμησε ότι η πλειονότητα αυτών που θέλουν να ταξιδέψουν φέτος σκοπεύουν να πραγματοποιήσουν τα σχέδια τους και συνέχισε λέγοντας ότι « υπάρχει, σε γενικές γραμμές, κάποια επιφυλακτικότητα του κόσμου να ταξιδέψει, η οποία όμως δεν είναι γενικευμένη».

Αναφερόμενος στις συνομιλίες που είχε με υπουργούς της κυβέρνησης αλλά και με μεγάλους Tour Operator, όπως η TUI και ο Γερμανικός Ταξιδιωτικός Σύνδεσμος (DRV) διαπίστωσε πώς «δεν υπάρχει κανένας φόβος και κανένας λόγος ανησυχίας για τη χώρα μας – δεν μου έθεσε κανένας κάποιο τέτοιο ζήτημα ή κάποια αμφιβολία». Στο πλαίσιο αυτό ο υπουργός εξέφρασε την σιγουριά ότι η δυναμική του ελληνικού τουριστικού προϊόντος είναι ισχυρή όπως και ότι η ανάγκη του κόσμου να πάει διακοπές δεν ανακόπτεται.

Σχετικά με τις επιπτώσεις στον ελληνικό τουρισμό από τα γεγονότα στα ελληνοτουρκικά σύνορα ο υπουργός ξεκαθάρισε ότι : «ακόμη και στις περιοχές που συμβαίνουν αυτά τα γεγονότα, τα ξενοδοχεία που είναι εκεί, δεν έχουν καμία σχέση με το φαινόμενο. Η χώρα μας κάνει αυτό που χρειάζεται για να προστατεύσει τα ευρωπαϊκά σύνορα. Ακολουθώντας αυτή τη σωστή και αυστηρή πολιτική τήρησης των νόμων στα σύνορά μας θωρακίζουμε και το τουριστικό μας προϊόν».

Continue Reading

ΑΡΘΡΑ-ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Αναπλάσεις στο κέντρο και τα κτίρια της Αθήνας, ένα μεγάλο στοίχημα

Avatar

Published

on

Κατασκευή πολυκατοικίας

Το πως θέλουμε να δούμε το κέντρο της Αθήνας είναι μία μεγάλη κουβέντα η οποία κρατάει χρόνια. Μία σκέψη σε αυτό είναι τι παρεμβάσεις θα προταθούν. Εδώ και ένα έτος ο Δήμος Αθηναίων έχει ξεκινήσει να ολοκληρώνι ένα φιλόδοξο πρόγραμμα πεζοδρομήσεων που το αποτέλεσμα τους μέχρι τώρα είναι αρκετά ικανοποιητικό. Αλλάζει όλη την πόλη; όχι αλλά της δίνει μία φρεσκάδα που ομολογουμένως της λείπει. Η νέα διοίκηση του Δήμου, αποτελείται από νέους ανθρώπους που πιστεύουν ότι σε βάθος χρόνου θα μπορέσουν να αλλάξουν την εικόνα της πόλης προς το καλύτερο. Η αρχή γίνεται με την Ομόνοια που μας επανασυστήνεται.

Οι παρεμβάσεις λοιπόν δεν θα πρέπει να είναι της λογικής του ράβω-ξηλώνω σωστά; Θα πρέπει να λάβουν υπόψη τους το τι εκτελείται αυτή την εποχή και το τι είναι βέβαιο ότι θα γίνει και να λειτουργήσουν περισσότερο “οικουμενικά”, δηλαδή να αγκαλιάσουν το κέντρο σε μεγαλύτερη έκταση.

Αυτό είναι και το βασικό ερώτημα. Ποιο είναι τελικά το κέντρο; δεν είναι τα Εξάρχεια; δεν είναι η Πατησίων; δεν είναι η περιοχή του Πολυτεχνείου; δεν είναι η περιοχή κάτω από την Ομόνοια μέχρι το Μεταξουργείο;

Επίσης ένα πολύ σημαντικό ερώτημα είναι πως θέλουμε να κινούνται οχήματα και άνθρωποι σε αυτό το κέντρο. Θέλουμε το σημερινό μοντέλο που είναι κάπως χαοτικό; οχήματα παντού και άνθρωποι που προσπαθούν με ελιγμούς να κινηθούν γύρω από αυτά ή περισσότερο χώρο σε πεζούς, ποδήλατα και μέσα σταθερής τροχιάς και εμφανώς λιγότερος χώρος για οχήματα; Η βιώσιμη αστική κινητικότητα δίνει εδώ την απάντηση από μόνη της.

Επίσης το να κάνουμε παρεμβάσεις σε βασικές υποδομές αλλά να μην λαμβάνουμε υπόψη τη συντήρηση τους αλλά και το πως λειτουργεί η πόλη, αυτό που θα καταφέρει είναι ότι κατάφεραν και άλλες παρεμβάσεις. Μία θολή εικόνα που δεν καταφέρνει να αναδείξει την πόλη. Θα ληφθεί λοιπόν υπόψη ότι η Αθήνα είναι γεμάτη με κάδους που είναι διάσπαρτοι σε όλο το κέντρο; θα προταθεί ένας νεός βιώσιμος και καλύτερα διαχειρίσιμος τρόπος για αυτό; θα υπάρχει συντήρηση σε ότι δημιουργηθεί; πάρκα και πεζοδρόμια είναι όμορφα όταν είναι καλοσυντηρημένα. Το σύνηθες φαινόμενο στην πόλη είναι ότι χαλάει να μένει έτσι μέχρι την επόμενη μεγάλη -και κοστοβόρα συνήθως- παρέμβαση.

Τι κάνουμε επίσης με τα κτίρια; Παρά τη μεγάλη και δυναμική τουριστική ανάπτυξη στο κέντρο παραμένουν πολλά τα γκρίζα, κλειστά κτίρια. Τι κάνουμε με αυτά; Πως θα αναγεννηθούν και μαζί θα φέρουν ζωή στους δρόμους που βρίσκονται; Επίσης θα υπάρχει κάποιος κανονισμός για την εξωτερική τους εμφάνιση; Θα υπάρχει υποχρεωτική συντήρηση και μία εικόνα αξιοπρεπής; σήμερα σε πάρα πολλές περιπτώσεις μπορούμε να δούμε ένα όμορφο εμπορικό κατάστημα και από πάνω το χάος, κτίρια σε πλήρη εγκατάλειψη.

Θα υπάρχουν κίνητρα για αλλαγή όψης κτιρίων, μέσω του νόμου για την ενεργειακή αναβάθμιση αλλά και για λόγους καλαισθησίας ακόμα.; Η Αθήνα είναι από τις λίγες μεγάλες πρωτεύουσες της Ευρώπης που αδιαφορεί για το πως δείχνει ένα κτίριο ακόμα και στους κεντρικότερους δρόμους της.

Κίνητρα θα υπάρξουν για νέες επενδύσεις; χωρίς επενδύσεις τα όμορφα πεζοδρόμια και πλατείες το μόνο που θα αποκτήσουν είναι τραπεζοκαθίσματα για καφέ και εστιατόρια. Φυσικά και είναι χρήσιμα αλλά όταν είναι μονόδρομος, κάτι δεν πάει καλά.

Η Ανάπλαση του κέντρου είναι μία φανταστική αρχή για να ανασυγκροτήσουμε την πόλη, όχι μόνο για να αλλάξουμε τα πεζοδρόμια της. Πρέπει να έχει όραμα, συνέχεια και συνέπεια, πολιτική βουλήση, την αποδοχή της κοινωνίας και το τελικό της αποτέλεσμα να αποτελέσει την απαρχή για να συμβεί το ίδιο και σε άλλες ελληνικές πόλεις ειδάλλως θα έχουμε και πάλι μία από τα ίδια και σε κάποια χρόνια θα μιλάμε ξανά και ξανά για την ανάγκη “ανάπλασης”, κοστοβόρας και εποχιακής.

Καλή εβδομάδα σε όλους
3.3.20

Νίκος Καραγιάννης-ypodomes.com

Continue Reading
Advertisement

Trending